Dat ik op Schiphol door de douane heen liep hoorde ik iemand nog mijn naam
roepen en toen ik achterom keek zag ik allemaal zwaaiende handjes.
Een mooi moment....
Nadat t vliegtuig veilig opgestegen was ging dat bibberende gevoel waar ik
toch wel behorlijk last van had een beetje over.
Mijn reis was nu echt begonnen!!!
In Hong Kong hebben we nog een uurtje geslapen in een guesthouse waar de
kakkerlakken op de trap liepen, maar waar de kamers nog relatief schoon
waren...
Daarna de stad in...
Die is echt vreemd...
Heel veel mensen op heel weinig ruimte bij elkaar en erg armoedig eigenlijk.
Die armoede staat dan weer in fel contrast met de winkels die veelal chique
zijn en met de alom overheersende knipperende billboards.
We zijn met een busje naar de Victorias Peak geweest.
Het hoogste punt van Hong kong van waaraf je de hele stad zou moeten kunnen
overzien.
Dat viel in ons geval n beetje tegen want t was bewolkt en mistig.
.Daarna met een supereng trammetje superstijl naar beneden.
En met een boot weer naar het guesthouse.
De hele dag overheerste het gevoel dat het allemaal nep is.
Eerst zit je op schiphol dan in Hong Kong en je komt een half jaar niet thuis.
T wil er nog steeds niet helemaal in...
Maar dat komt dus nog wel...
's avonds na 3 uur wachten op het vliegveld in het vliegtuig naar sydney.
Gelukkig had ik 2 stoelen, waardoor ik eindelijk een beetje kon slapen.
Na mn slaapje en een hoop blauwe plekken van de stoel+ een verkoudheid van
de airco was het dan zover.
De eerste glimp van Sydney....
Volgens de medewerkster van australian Back[ackers is het weer nu erg guur...
Volgens mij valt t wel mee..
T is 20 graden en het zonnetje schijnt...
De stad is erg mooi.
Veel ruimte, veel groen, en vrolijk gekleurd...
Vanavond heb ik mn eerste Australische barbeque gehad.
Een barbie wel te verstaan:)
OP het dakterras van het hostel waar we morgen ook heen verhuizen en
waarschijnlijk wel een weekje zullen blijven.
Daarna nog ff een ierse pub in,
die wel leuk was maar waar we eigenlijk te moe voor waren.
En hier zit ik dan....
Achter een computertje.
Mijn eerste mailtje uit Australie...
Velen zullen volgen, want ik hou jullie graag op de hoogte.
Mail me svp terug!!!
Vind ik gezellig!!!
Heel veel liefs vanuit Aussie,
Mila
Groetjes voor allemaal!
Datum: zaterdag 17 november 2001 15:47 brief no 2
Hoi Allemaal,
Hier weer een berichtje van mij uit Sydney....
T is hier zaterdagavond en lekker warm.
Bevind me momenteel in een internetcafe in het centrum van Sydney, zo een
plek waar alle avonturiers hier in Australie zich even tot de familie en het
leven thuis wenden.
Want ontdanks alle spanende en nieuwe ervaringen zijn die mensen die thuis
belangrijk voor je zijn een beetje bij je in alles wat je doet...
Dat is tenminste mijn ervaring.
En om ook een beetje bij hen te blijven zal ik nu even mijn hart
uitstorten...
Over het leven in Sydney dus..
Komende week woon ik in de Woodducks Inn hierin het centrum van de stad.
Een gezellig en roemoerig hostel met een mega dakterras en een heel klein
keukentje waar je met z"n allen moet koken..
Het is er dus gezellig.
Veel mensen met wie je samen gaat koken, winkelen, stappen en weet ik veel
wat allemaal.
Aan het begin was het even slikken bij de mega chaos die er op bijvoorbeeld
de slaapkamer heerste.
Maar bij de blik die ik net even op en om mijn bed wierp, kwam ik al tot de
conclusie dat mijn bed niet meer zo heel veel verschilde van de jongen die
we de eerste dag zo uitlachten om zn mega rotzooi.
Zo wordt je dus langzaam een backpacker, vanacht heb ik ook nauwelijks
geslapen door al het geluid(met 12 man op een kamer)en de keiharde
matrassen.
Maar ik durf te wdeen dat dat morgen al weer anders is...
Het went zeg maar.
S' Avonds gaan we stappen in O' Mellys, een ierse pub die volledig wordt
bezet door backp[ackers.Is ook wel tof, alleen op een gegeven moment worden
die engelsen wel heel erg dronken en vluchten we weer veilig naar ons
hostel:)
(Valt in het echt wel mee hoor, tot nog toe waren we alleen nog te moe om
echt lang te gaan stappen)
Vandaag heb ik trouwens iets supergeweldigs gedaan.
Ben naar de blue Mountains geweest, een national Park van Australie.
We zijn langs allerlei kleine paadjes de berg opgeklommen en afgedaald.
Echt gaaf, had het gevoel dat ik live meespeelde op discovery chanel.
Heb kangaroes met babykangaroetjes gezien, watervallen, prachtige rotsen,
een geweldig uitzicht en gelukkig maar 1 enge spin en nog geen slangen!!
Heb ook walgelijk veel fotoos gemaakt.
Stuur ze binnenkort op naar Nederland en jullie kunnen ze allemaal bekijken
op de website van mn opa, die voor mij een website heeft gemaakt, gelinkt
aan de zijne.
Voor de sensatie liefhebbers zijn er dan ook nog foto's te zien van Eline en
ik die huilend afscheid nemen op Schiphol:)
http://www.waterlijn.com/Mila.html
Verder heb ik ook een mobieltje aangeschaft.
Tel +61 405 300 724
Daarop kan ik gesmsd worden, maar ook gebeld(kpn 85 ct per minuut, 65 cent
met tele2)
Ok, ik vind het wel weer genoeg voor vandaag.
Talk to ya later mate!
(Zo zeggen de ozzies dat)
Moet even weg voor een Danny
(Slang voor even naar de wc moeten, wat ik nu echt nodig moet)
Have a great time!!
(De Australiers vinden alles great; hun bergen,hen barrier rief, rivieren,
sneeuw, olympisch stadion: alles eigenlijk. Het komt ook voor in alle namen)
Heel veel liefs van Mila
Het weer in Australie :)
Datum: maandag 26 november 2001 14:31 brief no 3
Hoi iedereen daar aan de andere kant van de wereld,
Dit is voorlopig even het laatste mailtje uit Sydney denk ik.
Vrijdag gaat de reis echt beginnen....
Ga met een 3 daagse trip naar Byron Bay daarna waarschijnlijk nog verder
langs de oostkust omhoog.
Het oorspronkelijke plan de hele oostkust te doen is alleen van de baan. In
het Noordelijke deel van Australie begint nml. het regenseizoen en ik heb me
laten vertellen dat dat net zoiets is als de hele dag onder de warme douche
staan.
Tot je er gek van wordt, zeg maar.
Maar goed, wat er zoal in de tussentijd gebeurd is.......
............
Na een paar dagen van regen en temperaturen die niet bepaald om over naar
huis te schrijven waren(heb ik dus ook maar niet gedaan)is het hier toch nog
mooi weer geworden.En dan is het op zn Australlisch ook gelijk "great" en
dus zo een 30 graden celsius..
Wat natuur betreft kennen ze hier geloof ik alleen maar uitersten...
Maar goed, het mooie weer gaf ons backpackertjes dus een goede gelegenheid
het strand eindelijk eens te gaan verkennen.
Bondai Beach, 20 minuten buiten Sydney.
Een wit strand en een mooie blauwe zee.
Je mag maar op kleine stukjes zwemmen (als je niet het risico wilt lopen om
meegesleurd te worden door een verradelijke stroming en vervolgens op te
worden gegeten door een haai)
Maar is absoluut de moeite waard. Die golven zijn echt zo onwijs hoog!!!!Het
is de bedoeling om je dan zo ver mogelijk op zo een golf mee te laten
drijven, maar ik ga geloof ik meestal koppie onder:)
Maar heb nog tijd zat om te oefenen hoor!
Heb ook een cursus gedaan waardoor ik bevoegd ben om alcohol te schenken in
Australie.
Ze hebben hier hele strenge regels wat alcohol betreft.
Zo mag je geen alcohol schenken aan mensen die reeds dronken lijken te zijn.
Het toch wel doen kan je, als barman/vrouw, op een boete van $5500 komen te
staan. Gelieve uit eigen zak te betalen zeg maar...
En zo zijn er nog tig dingen, waar ik jullie verder niet mee zal vervelen.
(Zo spannend was die cursus ook weer niet:))
Verder had ik eigenlijk ook zo goed als een baantjje.
Collecteren voor het aids fonds, voor $15 per uur.
Heb het alleen afgezegd, wil nu eigenlijk toch wel heel graag weg uit
Sydney. Niet dat het hier niet leuk is, maar er zijn nog zoveel andere
dingen en ik vind het gewoon zonde om hier maar een beetje blijven te
hangen. Zoek in Byron bay of Brisbane wel een baantje.
En tja, verder heb je van die dagelijkse dingen...
Met zn allen op het dakterras van het hostel.
Mensen die voor een dagje erg gezellig zijn en dan weer volledig uit je
leven verdwijnen. Het is echt raar om iedereen te zien komen en gaan.
Je praat met elkaar maar hecht je niet aan elkaar.
Iedereen maakt zijn eigen reis.
Je passeert elkaar, zegt elkaar gedag en reist weer verder...
Ow en niet te vergeten: je speelt "shithead" met elkaar.
Shithead is een ietwat vreemd kaartspel dat elke backppacker hoort te
kennen. Tot diep in de nacht wordt het gespeeld en iedereen kan altijd
aanschuiven voor een potje....
Zo zijn er ook best wat avondjes voorbij gegaan.
Beetje kletsen, beetje kaarten.
Je kan hier oook erg leuk stappen, maar we hebben gewoon het geld niet omdat
elke avond te doen. Woensdag avond is hier een beetje het uitgaans avondje.
Dan is de "Carwash" open, en superleuke disco met 80ies muziek. Echt de hele
tent staat daar te swingen. Heb nog nooit zo intensief en uitbundig gedanst
geloof ik:)
Niemand maakt zich druk om voor lul te staan er wordt gewoon gedanst, of je
het nou kan of niet..
Maar goed, ik krijg een beetje een droge keel van al dit gelul.
Stuur me vooral maar weer eens een mailtje zou ik zeggen.
Of bel me zaterdagnacht op vanuit een telefooncel zoals Roy, Sjennie,
Martijn, Jaschenka en Joeri van de week deden:)
Ik ben echt wel bereikbaar dus...(+61 405 300 724)
Heel veel liefs toegewenst voor julie allemaal op deze zwoele zomeravond in
Sydney!
Mila
terug naar index :www.waterlijn.com click de zeemeeuw
last updated on: 19 March, 2005
5 december 2001 brief no 4
Hoi Allemaal!
Ik heb Sydney verlaten en ingeruild voor Byron Bay!
Goede keuze, hoewel ik morgenochtend al weer verder reis.
Maar laat ik bij het begin beginnen....
De trip naar Byron Bay was echt erg cool.
Met een klein busje met 11 man en 1 real Ozzie achter het stuur hebben we in
3 dagen ongeveer 900 km afgelegd.
Rustig aan dus.
Plenty of time voor een paar leuke excursies.
Zo hebben we een koala hospital bezocht, wijn geproefd in de Hunter Valley
en een prachtige openlucht kerk bezocht (the Green Cathedral)
Wat vooral erg cool was, was een wandeling door het regenwoud van Australie.
Een echt regenwoud; 10 miljoen jaar oud!!
Terwijl de hele omgeving erg droog is, is dat woud, dankzij het
vochtregulerende systeem, prachtig groen.
Het was echt geweldig om langs die kolossale bomen te lopen.
En te genieten van de prachtige lichtval.
En de dieren die er leven te zien (including de slangen)
En die heerlijke lucht die er hangt op te snuiven.
En water uit de waterval te drinken.
Had echt het gevoel dat er elk moment een elfje of kaboutertje langs kon komen lopen:)
Beetje het sprookjesboseffect dus:)
Een ander hoogtepunt van de trip was het echt GEHEEL VERLATEN strand dat we
bezochten.
Moesten er eerst wel een berg voor beklimmen, maar het is gewoon geweldig
als je een blauwe zee en een wit strand met palmbomen geheel voor jezelf hebt!!
Lekker in de golven duiken!
Heb ook, op weer een ander strand, (in Australie hebben elke 2 mensen een
eigen strand, zoveel stranden zijn er)ge-searaft en ge-seakayakt.
Was echt super!!!
Het idee ervan is dat je eerst een heel stuk tegen de golven invaart de zee
op, waarna je vervolgens probeert een "golf te vangen".
Gaat het goed dan ga je met een rotgang terug naar de kust.
Gaat het fout dan ga je koppie onder..
Raften ging goed, maar mmet de kayak zijn we zeker 3 keer omgegaan:)
Gelukkig had ik een helm op want ik kreeg die kayak een keer tegen mn kop geslingerd.
Was de rest van de middag een beetje dizzy dus:)
Maar goed, zondagavond kwamen we dus aan in Byron Bay.
Het is hier erg toeristisch, maar wel op een leuke manier.
Het is hier namelijk een grote hipietown:)
Zitten ook in een superweird hostel; the Artsfactory.
De kamers zijn erg kunstzinnig, raar van vorm en op elke muur is haast wel
een kunstwerk te ontdekkken.
Er worden ook allerlei workshops gegeven, zoals yoga, Tai-Chi etc.
En savonds is er live muziek!
Toch ga ik weer verder...
Het is hoogseizoen en alles is erg expensive.
Ik ga nu voor waarschijnlijk 2 weken fruitplukken in een dorpje onder Brisbane.
Samen met 2 mensen die ik tijdens die trip ontmoet heb; Jellie en Micha...
Dus even niet meer met Maaike en Natas op reis...
Die zie ik rond kerstmis weer in Brisbane.
Maar goed, de reisverslagen zullen dan wel even wat schaarser worden.
Ik weet niet in hoeverre er in the middle of nowhere internetcafes zijn...
Maar jullie horen het wel.
Ik heb trouwens ook een adres waar julie brieven/ kaarten enzovoort heen
kunnen sturen.(voor degene die zich geroepen voelen, maar ik zou het wel
heel leuk vinden!!)
Mila Versteeg #8107#
Travellers Contact Point
7th Floor, Dymocks Building
428 George Street Sydney, 2000 NSW Australie
Alle post word dan doorgestuurd....
Allemaal heel veel liefs van mij!!!!
.
Datum: woensdag 19 december 2001 5:13 brief no 5
Hi Mensen in Nederland en omstreken!!
Het is een tijdje geleden dat ik voor het laatst achter een computer heb
gezeten, met als gevolg dat ik dus wel wat te vertellen heb zeg maar.
Maar laat ik gewoon maar weer bij het begin beginnen.....
Ben 2 weken geleden ofzo(ben het besef van tijd wel een beetje kwijt)samen
met Jellie en Micha vanuit Byron Bay vertrokken naar Stanthorphe.
Stanthorphe is een op zich niet interessant plaatsje dat nauwelijks op de
kaart van Australie staat aangegeven.
Je kan er echter wel erg professioneel fruitplukken:)
Bovendien hebben we er nog best wel veel beleefd.
Maar goed...
First things first...
Onze reis naar Stanthorphe ging via Brisbane waar we ook een nachtje
gebleven zijn.Die avond kregen we een hele leuke rondleiding door de stad
omdat we in de Hungry Jacks(de australische Burgerking) een persoonlijke
gids opduikelden.
Tom...
Een klein Vietnamees mannetje met een tandpasta glimlach..
Erg vriendelijk en ook erg op zoek naar mensen om mee te praten denk ik.
Maar wij waren een gewillig slachtoffer hoor:)
Vonden het erg leuk.
Volgende dag dus door naar Stanthorphe...
In Stanthorphe heb je een paar van die mega grote(erg vieze en erg
onpersoonlijke) werkhostels die zo veel mogelijk willen verdienen aan jou
klote baantje. Aangezien we niet al te veel behoefte aan zo een soort hostel
hadden zijn we dus nog even verder gaan kijken.
Gelukkig maar, want daardoor vonden we het schattige hosteltje waar we ruim
een week geweest zijn.Het wordt gerund door een ouder echtpaartje dat echt
een vader- en moederrol inmeemt voor de aanwezige backpackers.
Bovendien konden Jellie en ik de volgende dag al aan de slag.
Snowpies plukken...
(Dat zijn een soort van sperziebonen, alleen net iets anders:))
12 uur per dag..
Voorover gebukt...
En in de brandende zon..
Meer info heb je niet nodig denk ik...
T was dus klote werk.
Hebben het toch nog wel 5 dagen(achter elkaar) volgehouden.
Dat vraagt flink wat van je uithoudings/doorzettingsvermogen.
Maar het is ook wel een uitdaging..
Kijken hoe ver je kan gaan..
We hadden ook 2 australische "collega's".
Twee jongens die met hun busje en hun hond het land door trekken.
Ze kookten boven een vuurtje, sliepen buiten en wasten zich in het meertje.
En ontdanks mooie, bruine en gespierde lichamen zagen ze eruit als bosjes
mannen en roken ook zo:)
James en "V"...
James was een toffe gozer, "V" was echt een engerd.
Later bleek echter dat ze niet geheel vrijwillig zo op reis zijn..
Beiden worden gezocht door de politie.
James omdat hij 4 keer dronken achter het stuur heeft gezeten(dat betekent
een half jaar zitten in Australie).
Wat "V" precies gedaan heeft wil ik eigenlijk helemaal niet weten, maar het
kwam neer op autodiefstal en drugsdealen..
Even slikken dus voor ons...
Maarja, voor ons was het onze laatste werkdag.
Zij staan de komende maanden dus nog boontjes te plukken...
(Denk dat ik liever een half jaar zou gaan zitten dan jarenlang illegaal
fruitplukken)
Na 5 dagen sperziebonen(die dingen kan ik voorlopig ook echt niet zien:))
zijn we met wat mensen van het hostel met een autootje naar het nabijgelegen
national park gegaan.
Was echt supertof!!!
Heb gezwommen op een plateau van the Boonoo Boonoo Waterfalls.(Wat overigens
erg lastig zwemt omdat er onder water echt huge rotsen zitten)
Daarna hebben we een poging gedaan boven een vuurtje hamburgers en worstjes
te bakken.
Het duurde tot diep in de nacht(terwijl we in het pikkedonker lastiggevallen
werden door allerlei schooiende kangaroes, die het ook op onze burgertjes
voorzien hadden), maar tegen die tijd smaakten ze erg lekker!!!
Op weg naar het park reden we ook langs een afgebrand bos.
Dat was echt heel indrukwekkend...
Een hele grote grijze vlakte, met allemaal nog nasmeulende, dode bomen erop.
Het was echt zo een filmdecor..
In het hostel hebben we ook heel veel leuke mensen ontmoet.
Iedereen heeft echt zo een gevoel van saamhorigheid; we zaten allemaal in
het zelfde schuitje.
Jellie had er ook een lover en ik een aanbidder die me ontbijt op bed kwam
brengen:)(maar Joeri hoeft zich geen zorgen te maken hoor:))
Maar na ruim een week hadden Jellie en ik het toch wel weer gezien met
Stanthorphe en besloten te gaan WWOOFen.
WWOOFen(Willing Workers On Organic Farms)kan in heel Australie.
Het houdt in dat je tegen kost en inwoning 3 a 4 uurtjes per dag op een
boerderij ofzoiets werkt.
Wij hadden een WWOOF adres in een buitenwijk Brisbane.
Bij een jong echtpaar in een knalpaars met knalroze huis.
We hebben ze geholpen het huis nog paarser te maken:)
Was erg gezellig..
Ze wonen in zo een buurt waar alle buren elkaar kennen en ook constant bij
elkaar naar binnen lopen.
We voelden ons echt helemaal "part of the Neighbourhood" zeker nadat we
waren uitgenodigd voor de streetparty op Zaterdagavond:)
Maar goed, vandaag zijn we daar weer vertrokken; ze gingen op vakantie.
Zitten nu in het hostel waar Maaike en Natas ook zitten.
Daar zitten we ook met Kerstmis.
Maar aangezien het onmogelijk is om hier voor kerstmis nog een baantje te
vinden(die hebben alle Australische studenten en scholieren al ingepikt)
gaan Jellie en ik nog even verder reizen.
Ben tenslotte niet naar Australie gekomen om in de stad rond te hangen..
We hebben vandaag een tent gekocht en gaan camperen op een of ander
zandeiland(ben de naam vergeten) hier vlak bij Brisbane.
Dat spaart een hoop geld uit ook.(5$ voor een campingplaats in plaats van
20$ voor een hostel)Bovendien zitten er dolfijnen!!!!
Maar hier eindigd het verhaal voorlopig dus wel weer ff.
En hoewel ik al ruim een uur op een stoel van een bloedheet internetcafe
geplakt zit heb ik nog steeds het gevoel dat ik de helft vergeten ben te
vertellen.
Maar ja....
T is wel weer ff genoeg zo...
Maar als jullie nog vragen hebben mogen jullie wel mailen hoor:))
Nee, ff serieus, ik vind het altijd erg tof om al jullie mailtjes te
ontvangen!!
Ik lees ze altijd, maar heb meestal gewoon geen tijd om iedereen persoonlijk
terug te mailen.(kost ook kapitalen)
Maar wel blijven mailen hoor!!!
Wordt graag op de hoogte gehouden van wat er thuis allemaal gaande is!!!!!!
Heel veel liefs voor iedereen!!!!!
Mila
Onderwerp: Gelukkig Nieuwjaar!!!! brief no 6
Datum: zondag 30 december 2001 6:29
He Allemaal,
Het wordt nu, zo tussen kerst en oud en nieuw, wel weer eens tijd voor een
mailtje denk ik.
Bovendien is er weer vanalles gebeurd...
Dus vandaar.
Volgens mij ben ik mn vorige mailtje geeindigd met de mededeling dat ik een
tent ging kopen en camperen op en of ander zandeiland.
Dat heb ik dus gedaan.
Stradbroke Island...
Ter hoogte van Brisbane.
Uurtje met de trein.
Halfuurtje met de boot.
En gelijk zit je volledig buiten de bewoonde wereld:)
Je had dus onze camping en als je dan een half uurtje liep kwam je misschien
nog 1 of 2 winkels tegen, waar alles heel duur was.
De natuur daarentegen was echt prachtig!!!
De tent stond zowat op het strand.
Kwam ik mn tent uit liep ik gelijk even 20 meter door voor een frisse duik
in de tropische zee.
We hebben een hele lange wandeling langs de kust gemaakt(over kliffen,
stranden etc)en hebben toen dolfijnen(!), zeeschilpadden en megaroggen
gezien.Ow en ook nog een mega-grote farraan(soort hagadis achtig beest).
Echt super gewoon!!!
Ook heb ik nog een leuk bodyboard avontuur beleefd.
Naja, het bodyboarden was supergaaf en helemaal geweldig.
Maar op een gegeven moment werd ik overmand door een net iets te grote golf
die zo het bodyboard in mn gezicht sloeg:(
Toen lag mn halve gezicht dus open.
Ik zal verder niet in details treden, maar het kwam er dus op neer dat ik er
echt niet uit zag met kerstmis.
Maar ook dat gaat ondertussen al weer beter.
Met kerstmis waren we weer terug in Brisbane.
Naar het hele gezellige hostel waar we al eerder hebben gezeten.
Daar hadden we eigenlijk gewoon een grote swimmingpool party.
Het was 40 graden en iedereen liep in zwemkleren.
We hebben ge-bbqt en veel bier en wijn gedronken.
Erg gezellig dus, big party.
Het voelde alleen niet alsof het kerstmis was.
Heel weird.
Na kerstmis ben ik gelijk een baantje gezocht.
En gelijk gevonden, ontdanks alle berichten dat het hier zowat onmogelijk is
voor backpackers om werk te vinden.
Ik doe nu dus door-to-doorsales.
De deuren langs en mensen lastig vallen met bioscoopkaartjes die ze moeten
kopen:)
Ik krijg betaald op commissiebasis, wat betekent dat als ik nix verkoop ik
ook nix verdien..
Maar tot nog toe betaalt het best wel heel redelijk.
En ik ben nog maar net begonnen.
Je schijnt er steeds beter in te worden.
Positief voor het geld dus, maar dat mocht ook wel:)
Maar goed, dat was het even voor nu.
Wil iedereen even een heel prettig nieuwjaar wensen!!!!!!!!!
Groetjes en liefs vanuit Australie van mila!!
.Hoi Allemaal daar in Nederland, brief no 7 13 januar 2002
Ik begon al bezorgde mailtjes te krijgen van bepaalde mensen..
Of ik nog leefde enzo.
Ja dus:)
Er is alleen niet zoveel interessants gebeurd afgelopen weken.
Zit nog steeds in Brisbane.
En ik werk..wat alles dus verklaart.
Na kerstmis ben ik gelijk begonnen met door-to-door sales, wat ik volgens
mij in mijn vorige mailtje al even vertelde..
Dat ging eigenlijk best wel heel erg goed.
Heb lekker geld verdient, wat ook wel erg nodig begon te worden:)
Maar na zo'n anderhalve week had ik het toch wel weer een beetje gehad.
T was voor mijn gevoel wel weer tijd om verder te reizen.
Gewoon weer verder omhoog langs de oostkust was mijn idee en dan daar wel
weer zien of ik nog wat geld kon verdienen.
Toen ik afgelopen dinsdag ochtend echter helemaal bepakt en bezakt op de bus
naar Noosa stond te wachten kreeg ik een telefoontje..
Ik kon per direct beginnen met werken bij een van die schattige
fruitkraampjes in het stadscentrum van Brisbane, waar ik een aantal dagen
geleden mijn telefoonnummer een keer achter gelaten had.
Na een kort moment van twijfel heb ik toen besloten om het maar te doen..
Met als gevolg dat ik nu nog steeds in Brisbane zit...:)
Maarja, zulke leuke baantjes zijn niet zo gemakkelijk te vinden hier in
Australie.
Zeker niet voor backpackers.
Nu verkoop ik dus bananen, kiwis, appels etc voor zo een beetje fl 1.50 per
stuk (met die euro van jullie kan ik nog echt niet rekenen hoor)
En wordt de hele dag door allerlei japanners op de foto genomen.
En sta de hele dag naast een of andere enge priester die de hele dag loopt
te schreeuwen dat homos en lesbies net zo slecht zijn als Bin laden.
"We are all on our way to hell"
Maar dat zorgt wel de hele dag voor real-live entertainment, want er zijn
dan allemaal mensen die die man gaan slaan enzo:)
(waar ik zelf ook wel de neiging toe heb, maar wat ik dus niet kan maken)
Ik maak echt de meest rare dingen mee , daar op straat.
Heb n aanbidder die elke dag een apel komt kopen:)
En krijg elke ochtend hulp met het opzetten van mijn kraampje van Raphael,
dat oude lieve mannetje dat de daklozenkrant("the Big Issue") verkoopt.
Maar goed, na deze week vertrek ik toch echt hier uit Brisbane.
Want ook al is het baantje leuk, ik krijg toch zo een rusteloos gevoel.
Wil weer verder.
Wil zo veel mogelijk zien.
En Australie s zo vreselijk groot...
Maar goed, tegen die tijd vertel ik julllie wel weer wat er allemaal gebeurd
is..
Voorlopig kan ik alleen vertellen wat er te gebeuren staat.
Ben van plan om Zaterdag richting Fraser Island ofzo te gaan.
En ga proberen een lift te regelen van mensen met een auto.
Want een auto is 100 keer zoveel fun als de bus.
Het geeft je onwijs veel meer vrijheid, aangezien de bus je van A naar B
brengt, maar niet stopt als jij daar zin in hebt.
Maar mn plannen veranderen net zo snel als dat ik ze maak...
Wat betekent dat ik morgen wel weer een totaal andere kant op zou kunnen
gaan.
Maar dat is dus het reizen...
En dat vind ik zo leuk....
See you later!
Mila
Owja, als een antwoord op allemaal bezorgde vragen; ik zit niet in de buurt
van de bosbranden. Hoewel het wel heel erg is als ik me bedenk dat
bijvoorbeeld de Blue Mountains,waar ik geweest ben en in een van mijn eerste
mailtjes uitgebreid over geschreven heb, voor zeker 20% afgebrand zijn.
Maar gelukkig zijn de meeste bossen hier aardig brand bestendig.
Binnen een aantal jaar is alles redelijk hersteld..
Met mijn gezicht gaat het ook al veel beter.
Heb 1 niet heel erg opvallend litteken van een snee, maar that's it.
Gelukkig maar...
brief no 8 5 februari
Hoi Allemaal,
Zoals jullie hopelijk gezien hebben heb ik n nieuw email adres.
Heb nu n pocketmail; n klein en handig apparaatje,
waarmee ik altijd en overal emailtjes kan sturen.
mila@pocketmail.com.au dus voortaan...
Maar goed, over het reizen enzo..
Na flink wat weekjes Brisbane en flink wat werken
ben ik uiteindelijk toch nog verder de Noordelijke richting opgegaan.
Heb vorige week ergens de bus vanuit Brisbane naar Noosa gepakt.
Noosa is een klein (en wel heel erg toeristisch) dorpje boven Brisbane
met een paar mooie stranden in de buurt en een klein National Park.
Ik kwam daar samen met Agnes, een meisje dat ik in Brisbane ontmoet heb.
Heb daar toen 3 dagen strandgelegen, national park gewandeld en...kameel gereden.
Dat laatste was echt gaaf.
Op zo een huge kameel(hij bukte gelukkig wel braaf om mij op zn rug te laten:))
over het strand.
Wat ook heel erg ok was, was dat ik voor 5 dollar accomodatie had!
8 bedden in een grote tent , ergens op een camping.
Maar wel gewoon keukenfacaliteiten tot mn beschikking.
Goed genoeg voor een arme backpacker dus :)
Had in Noosa ook een leuke ontmoeting, met een local guy.
Beetje een loser-figuur, 28 jaar, geen geld voor de huur, 2 kinderen,
veel te lang te veel geblowd en nu op de new-age tour.
Dacht dat Nederland in Canada lag:)
Maargoed, hij had een motor en wilde voor wat geld mij de omgeving wel laten zien.
Het niet toeristische gedeelte dan. Heb hem toen 20 dollar gegeven
en voor dat geld heeft hij me een paar uur rondgecruised.
Was wel gaaf; hij mocht dan wel geen geld hebben,
hij had toch een supersnelle crossmotor:)
Toen ik Noosa wel weer gezien had, ben ik wezen liften naar het volgende plaatsje dat op de planning stond: Hervey Bay, de plaats om de boot naar Fraser Island te nemen.
Ik kreeg een lift van 2 israelische jongens in een rode Ford Falcon. Een van die 2 jongens had een nogal aparte hobby: blokfluit spelen. Hij had 3 blokfluiten in zn rugzak en tijdens de rit heeft hij de hele tijd gespeeld, terwijl Agnes en ik er maar bij gingen zingen:)
Ow, en ik heb hem het Wilhelmus leren spelen!!!!
Afijn, ergens in de middag kwamen we aan in Hervey Bay.
Voor de volgende dag stond gelijk al een tour naar Fraser Island op de planning;
die had ik in Brisbane al geboekt. Fraser Island is het grootste zandeiland in de wereld.
(ongeveer zo groot als heel ierland)Het heeft dus eindelooze stranden,
maar ook regenwoud en prachtige zoetwater meren.
En zoals de Lonely Planet al zegt:
There are more reptiles, insects etc than you want to know about.
We gingen een self-drive safari doen.
Dat houdt in dat je met 11 mensen, 1 4wheeldrive en 3 tenten+ campingtroep
op het eiland wordt losgelaten en zelf maar moet zien wat je doet.
En het was echt prachtig; uitgestrekte stranden, helderblauwe meren, prachtige zonsondergang, een stukje paradijs op aarde gewoon.
Enige minpuntje waren de dingos die de hele nacht om de tent heen zwierven
(dan durf je dus echt niet naar de wc, ook al moet je nog zo nodig:))
en de lizard-attack tijdens onze lunch.
(2 megahagadissen die op onze broodjes uitwaren dus:()
Maargoed, het was wel echt super!
Dat ik terug kwam heb ik eerst een superlange douche genomen.Wat was ik vies zeg:)
Daarna de bus terug naar Brisbane.
Vlieg 5 februari vanaf Brisbane naar Adelaide.
Dat ligt in een andere staat en dus in een ander gedeelte van het land.
Ben benieuwd hoe het er daar uitziet.
Heb nu dus nog lang niet de hele oostkust gezien, maar dat doe ik later.
Samen met Joeri, die eind Maart hier heen komt!!!!!!
Dan zitten we ook in het juiste seizoen.Het klimaat is daar nml tropisch en
ik zou momenteel midden in het regenseizoen zitten.
Ondertussen zit ik alweer in mn oude vertrouwde hostel.
Het is wel leuk want ik heb daar nu zo onwijs veel leuke mensen ontmoet
dat het gewoon een beetje je huis en familie wordt.
Want er zitten hier best veel mensen die echt lang blijven en je dus ook echt leert kennen.
Maar 5 Februari verlaat ik deze omgeving dus echt.Maar ik hou jullie op de hoogte!!!!
Miss u!
xxxxx
Mila
Onderwerp: Auto gekocht!!!!!! brief no 9
Datum: zaterdag 16 februari 2002 5:43
Hoi Allemaal,
Deze email komt van midden uit de outback in een stoffig en bloedheet
Australie, waar ik net een auto gekocht heb!!!!
Een 2.6 liter Mitshubishi Stationwagon.
"Zonnesteek" hoor ik sommigen van jullie denken:)
Maar goed, ff vanaf het begin...
Op 5 February vloog ik dus naar Adelaide.
Daar heb ik eerst een klein weekje in een hostel gewerkt.
Schoonmaken, beetje kamermeisje spelen etc.
Niet echt een geweldige job dus, integendeel.
Maar ik moest maar 3 uurtjes per dag werken in ruil voor gratis accomodatie en eten..
Scheelt toch...
In dat hostel ontmoette ik Evert, een Nederlandse jongen die al vanaf
Melbourne samen reisde met een griekse man, Nick,
uit Coober Pedy(een klein mijndorpje in de outback).
Nick had 2 auto's in Adelaide die naar Coober Pedy moesten en zocht dus lifters,
om de petrolcosts en driving te delen..
Zodoende besloten Natas en ik dus om maar mee te gaan..
Samen met nog een Nederlandse jongen , jeffrey, Klaartje en Kon,
een "local" uit Adelaide.
En zo vertrokken we dus..
In eerste instantie op weg naar the Flinders Ranges, een National Park in
the outback, gevormd door een meteoriet inslag.
Daar hebben we de eerste nacht gecampeerd.
Kampvuur, Marshmellows een een prachtige amazing sterrenhemel.
Alleen geen tenten, matjes of ook maar iets van comfort.
Maar goed, als je heerlijk naast een vuur kan slapen, met zicht op de hele
melkweg, mag je toch niet klagen.
Klein detail alleen was dat toen ik midden in de nacht wakker werd alle
mannnen in de auto lagen te slapen omdat ze bang waren voor slangen:)
Mietjes...
De volgende dag hebben we een vlucht over een krater in the Flinders Ranges
gemaakt. In zo een klein, 3 persoons, schattig vliegtuigje.
Ik zat voorin, naast de pilote.
Echt supertof!!!!!!!!
Daarna een bushwalk door het Park.
Daar kwamen we Martin tegen, ook een Nederlandse jongen, die zelf met zn
autootje in de rondte cruisde.
Hij besloot met ons mee te gaan naar Coober Pedy.
Ons reisgezelschap was hierdoor uitgegroeid tot 8 mensen en 3 auto's.
Die nacht hebben weer onder de sterrenhemel geslapen.
Nu sliepen we echt in het warme rooie zand(in plaats van de koude rotsen van
de vorige dag)en aan de rand van een megagroot opgedroogd zoutmeer.Dat is
eigenlijk het enige wat de outbackzandvlaktes een beetje afwisseld. Grote
witte vlaktes van zout, resten van daar waar ooit water is geweest.
Als je erover heen loopt, waan je je op de maan ofzo...
De daarop volgende dag bereikten we eindelijk Coober Pedy, waar we met zn
allen uitgenodigd waren om een aantal nachten bij Nick, in zijn huis, te
blijven.
Nick is een man met een missie...
Hij gelooft..
En wel 1000%
Hij heeft en ervaring met God gehad, althans dat zegt hij.
En daar wil hij met zo veel mogelijk mensen over praten.
Wij zitten nu met 8 man in zijn huis, maar als wij weg zijn, nodigt hij zo
weer tig anderen uit.
Dus zo nu en dan praten we dus over god.
Zijn ideen vinden allen niet zo heel veel gehoor bij ons, nuchtere dutchies.
En dat accepteert hij ook wel "We moeten nog veel leren":)
Coober Pedy is een stoffig klein dorp met heel veel aboriginals, die de hele
dag maar een beetje in de rondte hangen en veel ruzie maken(triest, maar
helaas wel waar) en verder Miners.
Want er wordt hier Opaal gevonden..
Nick heeft ook een opaalmijn...
Van het opaal dat hij vindt maakt hij sieraden die hij over de hele wereld
verkoopt.
Wij zijn in Nick zijn mijn geweest.
Met een klein schommeltje zo"n 20 meter naar beneden(doodeng)
Hebben een poging gedaan rijk te worden..
Is niet gelukt, maar wel een toffe ervaring!
Zo diep onder de grond.
Er wonen hier ook heel veel mensen die hun huis onder de grond hebben.
Het gesteente is er geschikt voor en het is er een stuk koeler.
Coober Pedy is ook het aboriginalwoord voor "white man live in cages"
Maar goed, dat waar ik mij email mee begon: ik heb dus een auto gekocht!
Hier in Coober Pedy.
Samen met Natas.
We gaan er morgen mee naar Alice Springs.
Samen met Evert, Jeffrey en Klaartje, die met ons meeliften..
Nog zo een 1000 km.
En dan weer terug naar Adelaide.
En daarna naar Melbourne, waar we de auto weer gaan verkopen.
Want 10 Maart vliegen we al weer naar New Zealand.
Komen dus eigenlijk tijd te kort.
Maar Australie is ook zo groot en zo mooi.
Komende 3 week gaan we dus lekker van ons autootje genieten..
Hou jullie op de hoogte!!
Love u!
Mila
Onderwerp: Alice Springs brief no 10
Datum: vrijdag 22 februari 2002 9:24
Hoi Allemaal!
Het is nog niet zo lang geleden dat ik gemaild heb,
maar er is ondertussen al weer zat te vertellen. Vandaar dus...
Vorige week ergens zijn we dus met ons autootje richting Alice Springs gereden.
Via Ayers Rock.
Ayers Rock staat zo een beetje op elke anzichtkaart in Australie.
Een grote rode rots precies op het midden van het continent.
"Uluru" volgens de Aboriginals.
Naja, jullie hebben m vast wel eens gezien.(op een plaatje:))
Van Coober Pedy naar Ayers Rock is zo een 800 km.
Dat hebben we in een dag gereden!
Ons autootje loopt dus prima!
En ik heb mn eerste rijles gehad!!!
Heb zo een half uur achter het stuur gezeten
(en ben welgeteld 6 auto's tegen gekomen:))
Wel gaaf hoor!
We waren precies op tijd bij Ayers Rock om daar de zonsondergang te zien.
Als de zon zakt zie je de rots verkleuren.
Van oranje/geel, tot warm oranje/ tot diep rood en zelfs paarsachtig.
Echt prachtig gewoon.
Daarna moesten we dus nog een kampeer plaatsje zien te vinden.
Aangezien de camping 12$ pp kostte en we niet eens een tent enzo hadden,
besloten we de auto maar ergens op een zandweggetje te parkeren.
Hebben alleen maar geen kampvuur gemaakt, uit angst voor een boete
(Ayersrock staat namelijk in een National Park en daar mag je niet kamperen)
De volgende dag zijn we voordat het licht werd opgestaan om weer bij
Ayersrock de zon op te zien komen.
En daarna hebben we hem beklommen!
En ik heb het gehaald!!!
Het was wel superzwaar, want het is echt superstijl en je moet je met behulp
van allemaal kettingen omhoog werken.
Maar bovenop staan geeft echt een onwijse kick.
Super gewoon!!!
Na de rots beklommen te hebben(en al zwaar vermoeid te zijn), zijn we er dus
ook nog omheen gelopen(10 km), waarna we dus ECHT dood waren.
Na Ayers Rock hebben we ook de Olga's nog bekeken, een rotsformatie die erg
op Ayers Rock lijkt.
Na weer een nacht wild gekampeerd te hebben zijn we de volgende dag naar de
King's Canion gereden. Daar waren we nu toch in de buurt(slechts 600km van
Ayers Rock, wat niks voorstelt voor australische begrippen:))
De Kings Canion is erg vergelijkbaar met the Grand Canion in Amerika, alleen
is het dus in Australie:)
We hebben er ook gewandeld en het was echt geweldig mooi.
Jullie moeten maar wachten tot mn foto's er zijn, want ik kan het echt niet
in een mailtje omschrijven.
Maar goed, ik zit nu dus in Alice Springs. Het centrum van de outback,
midden in de woestijn.
En het ironische is dat het hier momenteel 17 graden is en het onophoudelijk
regent.
Rivieren die tijdenlang droog hebben gestaan, hebben ineens weer water. Ons
plan om door te rijden naar Darwin is geschrapt omdat de wegen niet
begaanbaar zijn.
Niemand kan het echt verklaren...
En het lullige is dat ze hier simpelweg GEEN truien etc. verkopen.
Zit hier dus een beetje kou te lijden ja.
Maar morgen of overmorgen rijden Natas en ik weer terug naar Adelaide.
Moeten alleen nog ff nieuwe lifters zoeken.
Het plan is dan om begin Maart in Melbourne te zijn en dat is nog zo een
2300 km.
Maar ik houd jullie op de hoogte!!!
kusje,
Mila
Datum: maandag 4 maart 2002 11:44 brief no 11
Hi Allemaal,
Tijd voor weer eens een korte samenvatting van mijn belevenissen hier in Australie.
Ben ondertussen weer in de bewoonde wereld aanbeland.
Het outbackavontuur is over en de auto is weer verkocht...
Maar goed, ik was volgens mij gebleven bij onze regenachtige dagen in Alice Springs.
Had me Alice Springs meer voorgesteld als zo een rood woestijn dorpje
(zoals Coober Pedy wel is), maar het is dus nog een vrij grote stad en voornamelijk
heel commercieel. Op elke hoek van de straat kan je er authentieke
aboriginal Art (acrylverf op Belgisch linnen)kopen of een leuk pluchen kangaroetje.
Alice Springs zit wel echt vol met aboriginals. En ook die had ik me erg
anders voorgesteld.
Ze hangen in de rondte, vechten, schelden,
schreeuwen en drinken veel te veel.Sad but true...
Ze krijgen toch echt maandelijks een behoorlijk bedrag van de overheid
(kinderen krijgen zelfs betaald om naar school te gaan), maar op de een of
andere manier kunnen ze gewoonweg niet functioneren in onze westerse wereld.
Maargoed, na een paar daagjes hadden we het dus wel weer gehad met Alice en
hebben we al onze rotzooi in ons autootje gepropt, 2 nieuwe lifters
opgepikt(wel een beetje sukkels, maar helaas) en zijn we dus weer gaan rijden.
Langzaamaan terug naar Adelaide.
De eerste nacht hebben we toen doorgebracht in Erldunda, een plaatsje dat
letterlijk niet meer heeft dan een benzinepomp en een roadhouse,
waar we waren uitgenodigd door Peter.
Peter zagen we elke avond in de disco in Alice Springs.
Hij werkt in Erldunda,
maar rijdt dus bijna elke dag bijna 3 uur heen en terug om uit te gaan.
Klinkt achterlijk, maar is begrijpelijk als je ziet waar hij woont.
Zodoende vroeg hij dus of we een avondje bij hem kwamen voor een feestje.
Scheelde hem een flink ritje en was een gratis overnachtig voor ons:)
De dag daarop zijn we weer verder gereden naar Coober Pedy, waar we weer 2
nachten bij Nick gelogeerd hebben. Hebben toen nog een keer zn mijn
bezocht(weer op dat enge schommeltje naar beneden) en ook erg veel in het
zwembad gelegen(heb nog nergens in mn leven zo lekker gezwommen als daar in
dat stoffige bloedhete outbackdorpje).
Voor we weggingen heb ik ook nog een van de sieraden die hij maakt gekocht.
Een ketting met diepblauw opaal.
Wel n mooie herinnering...
En toen dus weer naar Adelaide, waar het zonnetje op het moment heerlijk
schijnt. Het oorpsronkelijke plan was om vanuit Adelaide zo snel mogelijk
naar Melbournete crossen, maar zoals natascha dr vader laatst zei "
de plannen veranderen net zo snel als het autobezit"
Want in Adelaide kregen we dus behoorlijke motorpech.
Natas en ik hadden de auto symbolisch al begraven, maar gelukkig kon de
garage meneer hem opereren:)
Wij moesten alleen wel betalen ja...
Aangezien de auto meer kuren begon te vertonen(radio kaduuk, de achterdeuren
gingen niet meer open, airco was stuk) en we in Melbourne maar een paar
dagen de tijd zouden hebben om hem daar te verkopen, hebben we de auto hier
dus maar verkocht. Een niet al te snuggere duitse jongen, met duidelijk ook
geen verstand van auto's, wilde er zelfs nog wel wat meer voor geven dan dat
wij ervoor betaald hadden!(hoewel we de garagekosten er toch nog niet uit hebben)
Vandaar dat ik nu dus nog in Adelaide zit, op zoek naar een lift.
Heb hier ook weer een baantje gevonden.
Ik geef nederlandse les aan een Australier
die van plan is om een paar jaar naar Nederland te komen.
Behalve de taal leer ik hem dus ook alles over kroketten, Maxima en boerenkool.
Wel een superrelaxed baantje dus. Had weer eens mazzel:)
Natas en ik zijn nu dus ook uitgenodigd om een paar nachtjes bij hem te
verblijven. Op voorwaarde dat we zoveel mogelijk Nederlands praten,
watuiteraard geen probleem is:)
Het is ook wel interessant, die man/jongen(wat ben je als je 26 bent?)
komt oorspronkelijk uit Iran en is gevlucht voor onder andere het fanatieke,
opdringerige moslimgeloof.
Maar aangezien Peter een Buddist was en daar ook wel graag over vertelde heb
ik nu de gastvrijheid ervaren van een Christen(Nick, die dus 1000% in Jezus
gelooft), een Buddist(peter dus) en nu dus een moslim.
Is wel heel erg interessant want alle 3 deze mensen praten graag over hun geloof.
Maargoed, dat zijn dus ook de interessante dingen van het reizen.
En don't worry, ik ben nog geen moslim ofzo hoor:)
Dat was het dus wel weer ff, ik hou jullie op de hoogte.
Over New Zealand, waar ik nu echt zeer binnenkort heenvlieg en Melbourne
enzo(hoop echt dat ik nog een lift vind en niet met die stomme, saaie bus hoef)
Heel veel liefs,
Mila
PS: ik heb mn vlucht naar huis vastgesteld en 15 mei kom ik om 10 over half
7 s'ochtends op Schiphol aan!!!!
: New Zealand enzo... brief no 12
Datum: vrijdag 29 maart 2002 1:49
>From: <mila@pocketmail.com.au>
>To: <milaversteeg@hotmail.com>
>Subject: New Zealand enzo...
>Date: Mon, 25 Mar 2002 10:40:01 +1100 (EST)
>
>Hoi Allemaal,
>
>Heb sinds mn vorige mailtje alweer heel wat kilometertjes gemaakt,
ben zelfs al met een rotgang New Zealand doorgecrossd..
>
>Maargoed, volgens mij was ik gebleven in Adelaide, waar ik een baantje had
>als lerares nederlands.En waar ik na een paar lessen dus nog een paar dagen
>bij die jongen thuis gelogeerd heb. Was wel gezellig en voornamelijk ook
>erg relaxed. Als je zo lang aan het backpacken bent mis je soms behoorlijk
>je privacy. Altijd met tig mensen op een kamer, altijd socializen..Meestal
>wel gezellig, maar vond het ook wel lekker dat het nu ff een paar daagjes niet hoefde.
>
>Maargoed, ben na een paar daagjes dus vertrokken naar Melbourne. Heb echt
>op het allerlaatste nippertje nog een lift gevonden. De dag voordat ik naar
>New Zealand vloog ben ik, samen met Natas, met Phil(engelse jongen, met een
>vreselijk onverstaanbaar accent) meegelift over de Great Ocean Road. Dat is
>een prachtige route langs de oceaan. Onderweg heel veel uitgestapt voor
>prachtige foto's dus.
>Die nacht ergens langs de kant van de weg gekampeerd. In een tentje voor de
>verandering. Phil had namelijk een hele kampeeruitrusting in zn auto.
>Zodoende konden we ook een pasta maaltijd bereiden. Tot een Ranger ons dus
>kwam vertellen dat we geen vuur mochten maken. Hadden we nog geen eten:(
>
>Maar goed, de volgende morgen voor zonsopgang al gaan rijden. We hadden nml
>wel een beetje haast; die middag zou ons vliegtuig naar New Zealand
>vertrekken en we moesten nog heel wat kilometertjes..
>Maar de Great Ocean Road was dus echt prachtig mooi. Je rijdt echt langs de
>Oceaan en ziet allerlei rare rotsformaties, ontstaan door de kracht van de zee.
>
>En we hebben ons vliegtuig, ietwat gestressd misschien, dus nog gehaald.
>
>In New Zealand moesten de eerste nacht op het vliegveld slapen. We kwamen
>daar rond middernacht en alle hostels zaten dus vol. De enige optie was met
>een (dure) taxi naar een aso-duur hotel. Geen optie dus, kan mn geld wel beter gebruiken.
>Gelukkig waren de banken er nog wel redelijk comfortabel:)
>
>Had vooren bus New Zealand geboekt. Hou eigenlijk niet van die bustours,
>maar deze, de kiwi experience, biedt je nog redelijk veel vrijheid. Je kan
>overal waar de bus maar stopt voor een onbeperkte tijd uitstappen en
>wanneer je maar wilt dus weer op de bus stappen. En je rijdt zo dus wel
>naar alle mooie plekjes.
>En geloof mij, New Zealand is dus echt prachtig. Veel groener en frisser
>dan Australie..En echt overal waar je maar kijkt zie je bergen, meren etc.
>En alles is nog zo ongerept. Wow..
>Er wonen maar 3.5 miljoen mensen
>
>Ben dus in een krappe 2 weken naar alle mooie plaatsjes gesjeesd.
>Een van de tofste dingen die ik daar gedaan heb is blackwater rafting in
>glowworm caves. In die grotten staat water en jij gaat dan in een wetsuit
>en met zo een rubberband om door die donkere grotten heen.Het enige wat je
>ziet is het blauw-groene licht van de duizenden gloeiwurmen die er zitten.
>T leek wel een andere wereld daar onder de grond.Echt super!!
>
>Heb ook nog een poging gedaan tot bushwalken. Wilde eigenlijk de Tongeriro
>crossing lopen(een prachtige wandeling van 9 uur)Maar vanwege het slechte
>weer ging die dus niet door.Heb toen heel dapper een andere, 5-urige, walk
>gedaan.Maar halverwege begon het te stort regenen en het hele pad
>veranderde in een grote blubberpoel.Heb het nog nooit van mn leven zo koud
>gehad als toen. En daarbij kwam dus ook nog eens het feit dat het prachtige
>uitzicht niet meer was dan een grote regenwolk:(
>
>Maargoed, ondertussen zit ik dus weer in Brisbane waar het weer vrolijk 38
>graden is. Maar wel bewolke en vreselijk humid. Het is ook nooit goed. Zit
>hier nu een paar daagjes in mn oude vertrouwde hostel, waar het uiteraard
>weer supergezellig is. Veel lullen met mensen van over de hele wereld. En
>over zo een 2 daagjes komt Joeri dus hier heen. Waar ik dus uiteraard
>onwijse zin in heb:)
>
>I'll let u know..
>
>Mila
Datum: dinsdag 23 april 2002 4:09 brief no 13
Hoi Allemaal,
Het is al weer veel te lang geleden dat ik wat van me heb laten horen.
Heb nu niet zo heel veel tijd, maar toch even een korte update..
Heb afgelopen maand lekker samen met Joeri gereisd,
die 25 April dus in Brisbane aankwam.
En we hebben het super gehad saampjes.....
Hebben 3 weken lang een heel tof busje gehuurd.
Bed, tv, keukentje en een heel tof met graffity bespoten buitenkant.
Miss Piggy, Kermit en Elmo.
Achterop de aanlokkelijke tekst "Follow us, come to our party tonite"
Daar hadden we flink wat bekijks mee, dat kan ik wel zeggen:)
Met dat busje zijn we dus 3 weken lang in de rondte gecrossd.
En hebben dus flink wat kilometertjes gemaakt.
Zijn vandaag weer in Sydney aan gekomen, met 5920 Km op de teller..
Zijn in die weken langs de oostkust omhoog gereden...
En weer terug.
Mooie stranden, regenwoud, watervallen en bergen.
Prachtige natuur dus...
Alleen wel jammer dat Joeri de regen vanuit Nederland had meegenomen.
Op plaatsen waar het wekenlang niet geregend had,
begon het te storten op de dag dat wij er aankwamen.
Naja, die Ozzies waren ons vast wel dankbaar..
Hebben ook een boottocht gemaakt bij the Whitsunday Islands, waarbij we
gesnorkeld hebben in het Great Barier Reef en op het witste strand van de
wereld gelegen hebben, Whithaven Beach..
Geweldig dus..
Ow en we zijn ook erg dapper geweest tijdens een bezoek aan een
krokodillenfarm, waar we allebei een baby krokodilletje hebben vast gehouden:)
Verder ietwat buiten het Backpacker budget geleefd..
Maar het was dus vakantie...:)
Maar nog 2 daagjes en dan ga ik Australlie dus verlaten...
Wel vaag, maar heb ook wel weer zin om thuis te komen.
Hoewel ik eerst dus nog 3 weken naar Bali ga..
Heb niks te klagen nee...:)
Maar ik hou jullie op de hoogte,
Liefs,
Mila
Click here to add your textVan: "Mila Versteeg" <milaversteeg@hotmail.com>
.gif){kind=small}
